Veerringen

Een veerring houdt de verbinding onder blijvende veerspanning. Bij het aandraaien wordt de ring platgedrukt; de veerkracht die daarin blijft zitten houdt druk op de draadflanken, zodat de moer niet meteen losloopt als de klemkracht iets terugvalt door trilling of zetting. De scherpe uiteinden bijten bovendien licht in moer en materiaal.

De gangbare uitvoering is de gesloten veerring DIN 127B; voor grotere diameters en zwaarder werk voeren wij ook de DIN 522C. Verkrijgbaar verzinkt en in RVS A2 en A4 — zie ook de complete ringenpagina.

Een veerring (DIN 127B) is één opengesneden winding die als veer werkt. Een tandveerring (DIN 6798) heeft tanden rondom die zich in moer en materiaal vastzetten — daardoor borgt hij op meer punten en verdeelt hij de druk beter.

• Buitenvertanding (DIN 6798A) is de standaardkeuze: de tanden zitten aan de buitenrand en geven het grootste borgeffect.
• Binnenvertanding (DIN 6798J) gebruikt u waar de tanden niet zichtbaar mogen zijn of het oppervlak niet beschadigd mag worden — de tanden liggen onder de kop verscholen.

Praktisch voordeel van tandveerringen: ze bijten door lak, coating en oxidehuid heen en maken daarmee ook een betrouwbaar elektrisch contact, bijvoorbeeld bij aardverbindingen.

Een veerring volstaat bij matige trilling en bij verbindingen die u regelmatig los neemt. Gaat het om zware, wisselende of continue trilling — machinebouw, aanhangers, motoren — of om een veiligheidsrelevante verbinding, kies dan een zelfborgende moer of vloeibare schroefdraadborging. Die borgen betrouwbaarder.

Twee praktische regels:

• Combineer geen borgprincipes. Een veerring ónder een borgmoer voegt niets toe en kan de klemkracht juist ongelijkmatig maken.
• Meng geen materialen. Een verzinkte ring op RVS bout en moer geeft contactcorrosie — kies alles in dezelfde uitvoering, A2 of A4.